Γιατί λέμε ΟΧΙ στην Ομοσπονδία

Τι σημαίνουν άραγε αυτές οι τρεις λέξεις, όταν πρόκειται για το πολίτευμα μιας χώρας και δη της Κύπρου;

Διζωνική: σημαίνει ότι μια χώρα χωρίζεται σε δύο ζώνες με βάση τον πληθυσμό της λόγω και των “εγγυημένων πλειοψηφιών” σε κάθε γεωγραφική ζώνη(Έλληνες-Χριστιανοί, Τούρκοι-Μουσουλμάνοι).

  • Συμπέρασμα: Νομιμοποιείται η διχοτόμηση της Κύπρου ως απότοκο της βίαιης και βάρβαρης τουρκικής εισβολής.Γίνεται και επίσημα, πραγματικότητα ο στόχος των Τουρκοβρετανών για διαμελισμό της νήσου.

Δικοινοτική: ενισχύεται με ένα ακόμα επιχείρημα ότι αυτή η ομοσπονδία είναι γεωγραφική με βάση τις δύο κοινότητες.Επιπλέον συνεχίζονται οι απαράδεκτες πρόνοιες των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου που εξισορροπούσαν την Ελληνική πλειοψηφία με την Τουρκική μειοψηφία στο νησί.Σε αυτή την περίπτωση όμως η αναλογία δεν θα είναι 70%-30%(στην δημόσια υπηρεσία) ή 60%-40%(στον Κυπριακό στρατό) αλλά 50%-50%!

  • Συμπέρασμα: υποβιβάζεται η Ελληνική πλειοψηφία σε μια απλή κοινότητα που θα πρέπει να παίρνει την έγκριση και της τουρκικής κοινότητας για οποιοδήποτε θέμα. Καταργείται η έννοια της πλειοψηφικής Δημοκρατίας!

Ομοσπονδία: αυτό το σύστημα διακυβέρνησης είναι απολύτως κατανοητό για χώρες με μεγάλη έκταση αλλά και πληθυσμό π.χ Η.Π.Α, Ρωσική Ομοσπονδία κ.α.Στην περίπτωση της Κύπρου εκτός από αχρείαστο, είναι και επιζήμιο όχι μόνο επειδή αναγνωρίζει τα δεδομένα της εισβολής ως τετελεσμένα αλλά και διότι δεν μπορεί να αντέξει η οικονομία ενός τέτοιου κράτους. Θα πρέπει να συντηρεί 2 αστυνομίες, 3 κυβερνήσεις(1 για κάθε κρατίδιο και 1 του ομόσπονδου), 4 βουλές( Γερουσία και Βουλή του ομόσπονδου και 1 βουλή για το κάθε κρατίδιο) και τόσες δημόσιες υπηρεσίες εις διπλούν.

  • Συμπέρασμα: Αναγνωρίζεται για τρίτη φόρα η διχοτόμηση.Επίσης το κράτος που θα δημιουργηθεί θα καταρρεύσει σε κάποιο στάδιο λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων.

 

“Αρνούμαι κάθε ιδέα διχοτόμησης,
κάθε παζάρεμα για ‘ανταλλάγματα’,
κάθε σκέψη για ομόσπονδο κράτος…”

Γ.Ρίτσος

Επιπλέον το κάθε κρατίδιο θα έχει το δικό του “εσωτερικό” σύνταγμα και την δική του σημαία.Είναι προφανές οτι το σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας θα υποβιβαστεί σε σύνταγμα του “Ελληνοκυπριακού” κρατιδίου, όπως και η σημαία.Στην αντίπερα όχθη το σύνταγμα του “Τουρκοκυπριακού” κρατιδίου θα είναι το υπάρχον “σύνταγμα” της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου”, όπως και η σημαία.Αυτόματα εμείς οι Έλληνες της Κύπρου αναγνωρίζουμε το μόρφωμα που για τόσα χρόνια ονομάζαμε “ψευδοκράτος”.

Κάποιοι είπαν πως η υπογραφή της Ομοσπονδίας είναι το δεύτερο μεγάλο λάθος της Ελληνοκυπριακής πολιτικής ηγεσίας μετά από αυτό της Ζυρίχης-Λονδίνου (1959)...

«Αν οι Ελληνοκύπριοι αποφασίσουν να κάνουν Ομοσπονδία στην Κύπρο θα πρέπει να διαλέξουν από τώρα δύο εποίκους από την Ανατολία για να συντηρούν. Η Ομοσπονδία στην Κύπρο είναι σαν να βρίσκεις τη γυναίκα σου με τον εραστή της στο σπίτι σου και μετά τον χωρισμό την παίρνεις τηλέφωνο και την παρακαλείς να γυρίσει πίσω μαζί με τον εραστή της και όλα τα έξοδα πληρωμένα».
Νεοκλής Σαρρής (Τουρκολόγος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο)

«Το σύστημα της Ομοσπονδίας είναι όχι μόνο βαθύτατα άδικο, αλλά και άκρως δυσλειτουργικό. Αν ο πολιτειακός μηχανισμός που επέβαλαν οι συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου δικαίως αποκρίθηκε «Δημοκρατικό Παράδοξο» από τους ξένους συνταγματολόγους, η Κυπριακή Ομοσπονδία θα είναι αληθινό συνταγματικό ΤΕΡΑΣ»
Θ. Στοφορόπουλος

«(...) Και σερνόμαστε επί χρόνια στον ανούσιο διακοινοτικό διάλογο. Προχθές, ο εκπρόσωπος του δυτικού φαρισαϊσμού, ο κ. Ντε Σότο, μίλησε για «δύο κράτη» και μιαν ψευδώνυμη Ομοσπονδία. Δεν φταινε οι ξένοι. Εμείς φταιμε. Εμείς μιλάμε για διζωνική και άλλα ηχηρά παρόμοια. Και εκείνοι βλέπουν την ενδοτικότητά μας και μας ζητούν ολοένα και περισσότερη, και πρόσθετη «κατανόηση». Στη γλώσσα των πατρώνων σημαίνει υποχώρηση». (σημ. δική μου: για ποια ενδοτικότητα και ποια υποχώρηση μιλά ο αρθρογράφος;) Και συνεχίζει:
«(...) Για να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά και αξιόπιστα το κυπριακό πρόβλημα πρέπει να το προσεγγίσουμε στην ουσία του και την αλήθεια του ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Κάθε άλλη προσέγγιση είναι νόθα και απρόσφορη»
Στέλιος Παπαθεμελής

«Δεν έχουμε άλλα περιθώρια μονομερών υποχωρήσεων και παραχωρήσεων. Δεν συμβιβαζόμαστε με την κατοχή της μισής Κύπρου από ξένους εισβολείς. (...) Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι οι μονομερείς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις αποθρασύνουν τα εξτρεμιστικά κέντρα της Άγκυρας. Κάθε φορά που η Κυπριακή Δημοκρατία επιχειρεί βήματα συμβιβασμού, ο Αττίλας διευρύνει τις αξιώσεις του και το χάσμα που άνοιξε η εισβολή γίνεται ακόμα μεγαλύτερο».
Κώστας Καραμανλής (Πρωθυπουργός Ελληνική Δημοκρατίας)

Η ομοσπονδία και κάθε λύση που τρέφει διχοτομικές βλέψεις για την Κύπρο δεν έχει θέση εδώ. Στον μοιρόγραφτο ετούτο τόπο του οποίου η γη ποτίστηκε με αίμα Ελληνικό από τα κορμιά των αθανάτων παλικαριών. Στον τόπο όπου βασανίστηκαν, κάηκαν, απαγχονίστηκαν και υπέφεραν μέχρι θανάτου οι σύγχρονοι ηρωομάρτυρες του Ελληνισμού. Κι αν ο εκλεκτός μας υπουργός “δεν θέλει 17χρονους νεκρούς στην αγχόνη, αλλά μαχητές ζωής … ” τότε λυπόμαστε για τον ίδιο και την κατάντια του ολάκερη! Μέγα ύβρη διαπράττει κι αυτός κι όσοι αφομοιώνουν τέτοιες θέσεις, προς τους ήρωες του υπέρλαμπρου αγώνα της ΕΟΚΑ (και ιδιαίτερα προς τον 17χρονο νέο, Ευαγόρα Παλληκαρίδη που απαγχονίστηκε στις 14/3/57).

Είναι επιβεβλημένη, η επανατοποθέτηση του Κυπριακού στις σωστές του βάσεις, ως πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής και κατά συνέπεια η απαγκίστρωση και ο απεγκλωβισμός της Ελληνικής πλευράς από τις Συμφωνίες των συναντήσεων Υψηλού Επιπέδου, το 1977 και 1979(οι οποίες άλλωστε καταργήθηκαν από την τουρκική πλευρά με τη σύσταση του ψευδοκράτους το 1983), τις αποφάσεις του Εθνικού συμβουλίου(1989,1996) καθώς και από την πρόσφατη συμφωνία της 8ης Ιουλίου. Συμφωνίες οι οποίες μας κρατούν ομήρους σε μια λύση ρατσιστική, δυσλειτουργική, και άδικη εντός των πλαισίων της Δ/Ζ Δ/Κ Ομοσπονδίας, η οποία απορρίπτεται από τη συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού βάσει του δημοψηφίσματος του 2004

Εχουμε το δικαίωμα και μπορούμε να ζητησουμε τα αυτονόητα για κάθε λαό. Μια ελεύθερη χώρα όπου κανένας δε θα στερείται το δικαίωμα περιουσίας, ελεύθερης εγκατάστασης και διακίνησης. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την εφαρμογή του ΙΕΡΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ .ΟΙ ΝΟΜΙΜΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΝΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥΣ (ΑΡΘΡΟ 1 ΠΑΡ.2 ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ ΤΟΥ Ο.Η.Ε.)

Γιατί μόνο η Κύπρος να στερείται όλων αυτών;

 

Προσθήκη νέου σχολίου